Bu fotoğraf çekildiği zaman eşim askerdeydi. Ondan uzak bebeğimizi büyütmek beni çok üzse de bunu belli etmemeye çalışıyordum. Ilgınımız ''haydi kızım babaya bir gülümse at ''dediğim an bu pozu vermişti. Benim ve eşim için tarifsiz bir mutluluktu bu fotoğraf. İçinde hasret, özlem, bekleyiş ve sabır vardı. Bu fotoğraftan birkaç ay sonra zaten babamızda yanımızdaydı. 
Etiketler

Yorumlar (0 yorum yapıldı)

Yorum Ekle
Hiç yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!