Çok acayipti. Çok garipti. Çok doğa üstü bir durumdu. Çok uzun saatler için hayat durdu. Çok korkutucuydu. Çok uzundu. İnanın benim için çok çok uzundu. 20 saate yakın bir sürecim vardı. 'Ah ne güzel geliyorsun sancı' demekle başlayan, bizi 'geliyor' haberiyle sevinç çığlıkları atmaya başladığımız bir süreç 20 saatin sonunda çok deli bir durum oldu.

Epiduralsiz normal doğum yaptım. Evet hayatta mütevazi asla olamayacağım ve her sorulduğunda 'evet yaptım!' diyeceğim tek şey sanırım... Ama o kadar pes etmeye yakındım ki. O kadar vazgeçmeye çalıştım ki. Çünkü çekinmeden söyleyebilirim, o kadar canım acıdı ki... İşte bu noktada hayatım boyunca unutmayacağım teşekkürler geliyor...

Öncelikle kocam, neden ondan çocuk yaptığımı her an bana hatırlatan kocam kocam.. Hayatım boyunca hiç bir zaman unutmayacağım bunu. Hiç pes etmeden, hiç elimi bırakmadan, beni öpmek ve koklamaktan ve sevdiğini söylemekten hiç vazgeçmeden şu hayatta 'adamım ben' diyen milyon tane adamın beceremeceğine emin olduğum bir dirayet gösterdi. Bir an kaçmadı. Sen kızımla benim başımıza gelen en güzel şeysin...

Sonrasında annem... Hani derler ya analık öyle bir şey. Öyleymiş... Ne soğukkanlılıktı o! Benimle ağladı, benimle eğildi, benimle kalktı. Bütün sancı sürecimde elimi tutmaktan asla vazgeçmedi. Annem... Anam Ve son olarak kimler vardı kimler yoktu benim aklımda değil ama kapıda gerçekten benimle bütün acıları çeken öyle büyük bir aile vardı ki... Hayattaki en büyük şansım onlar. Ada'nın en büyük şansı onlar... Hepinizden Allah razı olsun. Başka bir şey demem mümkün değil.
Etiketler

Yorumlar (0 yorum yapıldı)

Yorum Ekle
Hiç yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!