İki kardeşiz. Babam o zamanlar bir fabrikada çalışıyor. Ayakkabı imalatçısı. Annem ev hanımı. Kirada oturuyoruz kıt-kanaat geçim. Ama öyle mutluyuz ki anlatamam. Kahkahaların eksik olduğu bir soframız olduğunu hatırlamam. Annemle bir gün komşuya geçtik. Annesi bir oyuncak almış. Nasıl kıskandım ama anlatamam. Neyse oynadık tabi ama bana fazla vermedi arkadaşım o da çocuk ne de olsa. O gün eve gelirken ağladım o kadar ağladım ki yatana kadar beni kimse susturamadı, ağlayarak uyumuşum. Çocuk yüreğim ne bilsin kıt-kanaat geçiniyoruz. O sabah uyandığımda başucumda bir köpek oyuncakla uyandım. Yataktan nasıl kalktım nasıl sarıldım oyuncağıma koşarak anneme sarıldım. Meğer annem o gece hiç uyumadan örmüş bana bu oyuncağı. Hala bakar gülüşürüz. Evimin en güzel yerinde beni mutlu eden oyuncağım.
Etiketler

Yorumlar (0 yorum yapıldı)

Yorum Ekle
Hiç yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!