Küçüklüğüme dair hatırladığım, her hatırladığımda yüzümü gülümseten Dedemdir. Dedem güleryüzlü tatlı dilli benimle birlikte arkadaşımmış gibi davranmasını bilen neşe dolu tonton bir dede oldu hep. Birlikte yaptığımız muziplikler aklıma geldikçe gülümserim hep. 5 yaşlarında ilk fotoğraf çekmeyi öğrendiğimde annem ve babamın fotoğrafını çekmiştim. 5 yaş doğum günümü kutlamıştık ve tüm aile bir aradaydık mutlulukla tebessümle. Yıllar babamı yaşlandırsada yüzündeki tebessüm hiç değişmedi.

Bana en çok keyif veren 5 yaşımda da annemle babamın fotoğrafını çekmekti 15'imde de. Aradan 10 yıl geçse de onlar her zamanki gibi mutlulukla gülümseyen canım ailemdi. Ailemin bir parçası da kedimiz Yaman'dı. Onun da fotoğraflarını çekmek benim için büyük keyifti. Yaman süslü bir kediydi. Fotoğraftaki aynanın karşısındaki pozuna baktıkça bir gülümseme belirir yüzümde. Her zaman annem ve babam gibi mutlu bir yuva kurmayı düşledim hep gülümsemeyi. Hayat arkadaşımla gülümseyip gülümsetebilmeyi. Çok isteyince olurmuş. Hayatımda tam 30 yıl hep gülümsemeler yer aldı ve bundan sonra da öyle olmasını temenni ediyorum.
Etiketler

Yorumlar (0 yorum yapıldı)

Yorum Ekle
Hiç yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!